تبليغاتX
طبقه هفت
 { . . . }

   پناهنده

   توی اطاق کوچک

   بادری آهنی

   پنجره های کوچک چسبیده به سقف

   تنها حدس می زنیم امروزآفتابی است

   فردا    کمابیش بارانی نخواهدبارید

   لباس ها را می گذاریم روی میخ های دیوار

   لابه لایشان توی شهرهاجابه جا می شویم

   بدون آدمهایش

   بدون خیابانهاوپیاده روها    باسنگفرش های شکسته

   حالا     مرور می کنیم

   قدم به قدم

   کوچه های تنگ را

   روی پله های مخروبه ی پشت در

   نقشه ی مان می گیردتمام دنیا را

   به جای آدمهای توی خیابان

   مانکن ها به راه می افتند

   بدون مانتوهای کوتاه    لخت

   باید دیگرهائی مجازات هم باشد

   شهرها خیابانها کوچه ها

                                 توی دستهایم

   پشت پنجره

   لباس هایمان را در آوردیم.                          

+ نوشته شده در  Sat 31 May 2008ساعت 12:28 PM  توسط فردین شهبازی  |